یاد باد آنکه مرا یاد آموخت            آدمی نان خورد از دولت یاد

هیچ یادم نرود این معنی             که مرا مادر من نادان زاد

پدرم نیز چو استادم دید              گشت از تربیت من آزاد

پس مرا منت از استاد بود            که به تعلیم من استاد استاد

هر چه می دانست آموخت مرا     غیر یک اصل که ناگفته نهاد

قدر استاد نکو دانستن               حیف استاد به من یاد نداد

گر بمردست روانش پر نور            ور بود زنده خدا یارش باد(ايرج ميرزا)

 خواستم در روز معلم یاد عزیزی را گرامی بدارم که شد علت انتخاب شغل و رشته ی من...

راستش از بچگی به ادبیات وشعر خیلی علاقه داشتم یادمه اولین کتاب شعری را که تقریبا بیشتر شعراشو سال چهارم ابتدایی حفظ بودم اشعار مهدی سهیلی بود...بعد شعرای دیگه...و بزرگ تر که شدم همیشه منتخب اشعاروحاضر جوابی های شیرین تو دستم بود وارد دبیرستان که شدم زنگ ادبیات قشنگ ترین زنگ برام شد و تقریبا ۲۰ دقیقه آخر کلاس را دبیر خوبمون خانم باقریان به من اختصاص می داد که صادقی شروع کن اشعاری را که انتخاب کردی برای بچه ها بخون  به خصوص اشعاری با لهجه ی ... از میر خدیوی .خیلی به وجد می اومدم این زنگ تو پوستم  نمی گنجیدم همیشه انشاهای منو تحسین می کرد و روزنه هایی برای پرواز باز...من همون سال  شهرمو دبیرستانمو ترک کردم اما خانم باقریان منو رها نکرد و با نامه ای که همیشه باز مونده راهمو برام روشن کرد و دست ها و آغوششو برام باز نگه داشت...

                گر بمردست روانش پر نور                                         ور بود زنده خدا یارش باد

یادم نمیاد چه طور شد سال کنکورم رشته ی تجربی را با علاقه  ای که به داروسازی و شاخه ی پزشکی داشتم فراموش کردم و در پناه ادبیات خودمو غرق کردم شاید اگه ادبیات نبود من تا این جاخیلی کم می آوردم ومعنی زندگی را اون طور که دوست دارم پیدا نمی کردم .

ولی یادم میاد تمام انگیزه های لازم را برای تعیین رشته در دانشگاه و در تمام لحظات شیرینم با این رشته و در پناه این رشته پیدا کردم و  بی شک وام دار توجه عنایت و راهنمایی خانم باقریان هستم و علت این که رشته ادبیاتو ادامه دادم و امروز شدم مدرس ادبیات...  اگه کوچک ترین موفقیتی هست فقط به لطف و عنایت راهی است که او روبه رویم باز کرد ،نگاهی  که به من داد و علاقه ای که در من ایجاد کرد، اجازه داد خودمو پیدا کنم و انتخاب .خیلی دوست دارم یک بار دیگه ببینمشو دست هاشو ببوسم بهش بگم سعی کردم مدرسی باشم مثل او و عاشق شاگرداش...و  اگر فرصتی برای انتخاب دوباره به من بدهند بازم ادبیاتو انتخاب می کنم چون با ادبیات همه ی رشته هارا می توان پیمود و پرواز را تجربه کرد.

این  شاخه گل تقدیم معلم عزیز ادبیاتم و تمام معلم هایی که عشق را به شاگرداشون هدیه می دهند